André Øvredal'ın yönettiği 2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', korku ve gerilim türlerini adli tıp gerçekçiliğiyle harmanlayan etkileyici bir film. Hikaye, babası Tommy (Brian Cox) ile birlikte aile işletmesi olan bir morgda çalışan genç adli tıp uzmanı Austin (Emile Hirsch) çevresinde dönüyor. İkilinin önüne kimliği belirsiz, hiçbir dış yarası olmayan güzel bir kadın cesedi (Jane Doe) getirilir ve rutin bir otopsi yapmaları istenir. Ancak, kadının iç organlarını inceledikçe, tıbben imkansız bulgularla karşılaşmaya başlarlar. Cesette, yakın zamanda şiddetli bir travma geçirdiğini gösteren iç yaralar vardır, fakat derisinde en ufak bir iz bile yoktur. Her kesik ve her inceleme, daha tuhaf ve açıklanamaz gerçekleri ortaya çıkarırken, morgun içinde doğaüstü ve ürpertici olaylar baş gösterir.

Filmin en güçlü yanı, neredeyse tek mekanda (morgda) geçmesine rağmen sürekli artan gerilimi ve atmosferik korkuyu başarıyla yaratabilmesidir. Brian Cox ve Emile Hirsch'in ikili performansları, karakterlerin mesleki soğukkanlılıkları ile içine düştükleri paranoyak korku arasındaki geçişi inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Yönetmen Øvredal, korkuyu ani sıçramalardan (jump scare) ziyade, bilinmeyenin ve keşfedilen her yeni dehşet verici detayın yarattığı psikolojik baskıyla oluşturuyor. Gizem, katman katman çözülürken, izleyici de babayla oğulla birlikte cevapları aramaya itiliyor.

'The Autopsy of Jane Doe', sıradan bir korku filmi olmanın çok ötesine geçiyor. Adli tıp terminolojisini ve prosedürlerini özenle kullanarak gerçekçi bir zemin sunuyor ve bu zemini, akıllara durgunluk veren bir doğaüstü gizemle altüst ediyor. Jane Doe karakterinin sessiz ve hareketsiz varlığı bile, ekrana derin bir ürperti yaymayı başarıyor. Eğer akıllıca kurgulanmış, karakter odaklı ve atmosferik korku filmlerinden hoşlanıyorsanız, bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Sizi, morgun soğuk ve klostrofobik koridorlarında, cevapları arayan iki adamla birlikte unutulmaz bir gerilim yolculuğuna çıkaracak.